Powiat jarosławski to miejsce, gdzie znajdą się atrakcje dla każdego, bez względu na preferencje dotyczące sposobu spędzania wolnego czasu. Bogata, wielokulturowa historia, zabytki architektury świeckiej i sakralnej czekają na miłośników zwiedzania. Wydarzenia kulturalne spodobają się koneserom muzyki dawnej i zwolennikom sztuki ludowej. Na ceniących sobie aktywny wypoczynek czekają trasy rowerowe, szlaki piesze, nizinny odcinek szlaku wodnego „Błękitny San", ścieżki nordic walking i przyrodnicze oraz zalewy i akweny wędkarskie.

Historycznie (zaczerpnięte m.in. z bogato ilustrowanego serwisu turystycznego ziemi jarosławskiej, dostępnego na stronie www.jaroslawski.pl)

Jarosław – Rynek z neorenesansowym ratuszem i kamienicami mieszczańskimi, wśród nich – Kamienicą Orsettich, jednym z najcenniejszych zabytków okresu renesansu. Obecnie mieści się w niej muzeum ze stałymi wystawami: Historia Jarosławia, Wnętrza mieszczańskie, Wielka Izba oraz wejście do podziemi – powstałych w XV-XVII w., jako składy towarów i schronienie na wypadek wrogich najazdów.

Bazylika Matki Boskiej Bolesnej oo. Dominikanów – początkowo należące do jezuitów, po rozwiązaniu zakonu w 1777 r. przeszły pod zarząd dominikanów. Na ołtarzu drewniana Pieta z XIV w., według legendy znaleziona nad cudownym źródełkiem. W kościele unikalne w skali kraju barokowe organy, obok – XVIII-wieczna kaplica ze studzienką.

Opactwo ss. Benedyktynek z kościołem pw. św. Mikołaja i św. Stanisława Biskupa – opasane murami z 8 basztami i wieżą bramną. Pod kościołem w okresie międzywojennym odnaleziono kryptę z domniemanymi szczątkami hetmana Jana Karola Chodkiewicza i jego małżonki, w domu rekolekcyjnym tzw. „Czarna Kaplica" ze stopionymi po pożarze w 1944 r., czarnymi cegłami.

Kolegiata jarosławska - dawny jezuicki kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty, obecnie kolegiata pw. Bożego Ciała. Zbudowany w latach 1580-1594 z fundacji właścicielki Jarosławia Zofii z Odrowążów Tarnowskiej Kostkowej przy poparciu ks. Piotra Skargi. Najstarszy kościół jezuicki w Polsce. Wielokrotnie rozbudowywany i przebudowany. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 r. zamieniony na magazyn. Od 1807 r. kościół parafialny. Po pożarze w 1862 r. wyremontowany i na nowo wyposażony. We wnętrzu polichromia autorstwa Leonarda Winterowskiego, w ołtarzu głównym cudowny obraz Matki Bożej Śnieżnej Królowej Rodzin.

Zespół kościelno-klasztorny oo. Franciszkanów-Reformatów - wzniesiony na początku XVIII w. w stylu barokowym z fundacji jarosławskich mieszczan Antoniego Kwolka i Franciszka Zawadzkiego. Kościół Trójcy Przenajświętszej konsekrowany w 1716 r. Polichromowane, barokowe wnętrze, wyposażone w siedem ołtarzy. Plac przykościelny otoczony XVIII-wiecznymi kaplicami Drogi Krzyżowej, z obrazami Męki Pańskiej. Kaplica Bożego Miłosierdzia dobudowana w latach 80. XX w. Po drugiej stronie ulicy, przydrożna kapliczka z kopią figury św. Jana Nepomucena (oryginał, dłuta znakomitego, XVIII-wiecznego rzeźbiarza Thomasa Huttera, w kaplicy kościelnej).

Cerkiew pw. Przemienienia Pańskiego – XVII-wieczna świątynia greckokatolicka, rozbudowana na pocz. XX w., z polichromią autorstwa prawdopodobnie Michajło Bojczuka i słynącą łaskami ikoną Matki Boskiej Jarosławskiej zwaną Bramą Miłosierdzia, koronowaną w 1996 r. decyzją św. Jana Pawła II. Przed cerkwią krzyż misyjny, ustawiony w 1988 r. podczas obchodów 1000-lecia chrztu Ukrainy.

Stary Cmentarz – jedna z najstarszych nekropolii zamiejskich w Europie, z zabytkowymi, częściowo odrestaurowanymi nagrobkami z XIX i XX w. o dużych walorach artystycznych oraz z klasycystyczną kaplicą cmentarną, ufundowaną przez Franciszkę Gneiser. Miejsce spoczynku wielu wybitnych obywateli miasta, m.in. uczestników powstań listopadowego i styczniowego.

Jarosławskie judaica: Duża Synagoga – największa w Jarosławiu, XIX-wieczna synagoga, usytuowana przy ul. Opolskiej, obecnie mieszcząca galerię Zespołu Szkół Plastycznych. Nieopodal, przy ul. Ordynackiej znajduje się opuszczony budynek wybudowanej w 1900 r. Małej Synagogi. Przy niedalekiej ul. Spytka, w obecnej drukarni, mieściła się rytualna mykwa (łaźnia), sąsiadująca z dawnym budynkiem Towarzystwa „Talmud Tora". Przy ul. Tarnowskiego znajduje się niewykorzystany obecnie budynek, należący do gminy żydowskiej, który powstał na początku XX w. jako siedziba Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Rękodzielników Żydowskich „Jad Charyjcym". Do II wojny światowej parter był siedziba banku, a piętro, z salą widowiskową, miejscem spotkań towarzyskich jarosławskich Żydów. Kirkut (cmentarz) przy ul. Kruhel Pawłosiowski, założony w 1699 r. Zachowało się na nim ok. 50 macew, najstarsza z 1850 r. Jest tutaj pochowany m.in. Majer z Husakowa, ojciec słynnego rabina Lewi Kochuta z Berdyczowa, są także groby jarosławskich cadyków oraz mogiły osób narodowości żydowskiej, zamordowanych przez hitlerowców.

Wysocko – zespół pałacowo-parkowy, pałac z lat 20. XVIII wieku, park w stylu francuskim. Pałac należał m.in. do Marysieńki Sobieskiej, Czartoryskich i Zamoyskich, obecnie znajduje się tam dom pomocy społecznej W parku aleja lipowa, zasadzona podobno przez Jana III Sobieskiego oraz dąb Kościuszki, również sadzony przez Sobieskiego po wiktorii wiedeńskiej, którego liśćmi uwieńczyli Czartoryscy Kościuszkę. W pobliżu ruiny kuźni, również związane legendą z Janem III Sobieskim – miał w niej podkuwać konie, podążając pod Wiedeń.

Chotyniec – greckokatolicka cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy, jedna z 16 drewnianych polskich i ukraińskich cerkwi regionu karpackiego, wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Pochodząca z ok. 1600 r., z ikonostasem datowanym na ok. 1671 r. Zabytkowa świątynia jest użytkowana przez parafię greckokatolicką.

Surochów – miejsce urodzenia Aleksandra hr. Fredry, którego upamiętnia tablica na obelisku – głazie, położonym na skraju parku, niegdyś pałacowego. We wsi także kościół parafialny pw. Św. Michała Archanioła, wzniesiony w latach 1912-14 jako cerkiew greckokatolicka, przykład tzw. narodowego stylu ukraińskiego.

Pruchnik – centrum zachowało oryginalny układ przestrzenny zapewne z czasów lokacji miasta (ok. 1370 r.). Wyjątkowe są znajdujące się przy Rynku i odchodzących odeń ulicach drewniane domy z podcieniami o konstrukcji słupowej lub zrębowej i chaty kurne. Obecnie można obejrzeć ok. 40 tych malowniczych, odrestaurowanych zabytków. We wsi Węgierka zachowały się ruiny baszty, będącej częścią niegdysiejszego pruchnickiego zamku.

Sanktuaria w Jodłówce, Chłopicach i Tuligłowach – Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Jodłówce z łaskami słynącym obrazem Matki Boskiej, zwanym cudownym obrazem jodłowieckim. Składa się z XVIII-wiecznego kościółka i neogotyckiej świątyni, jest również tryskające ze „Wzgórza Maryi" źródełko. Sanktuarium Matki Bożej Chłopickiej urokliwie usytuowane w pobliżu lasu szczyci się posiadaniem obrazu Matki Bożej Chłopickiej, oficjalne uznanego za cudowny w 1760 r. Sanktuarium Niepokalanej Matki Dobrej Nadziei w Tuligłowach jest jednym z najstarszych maryjnych ośrodków pielgrzymkowych w archidiecezji przemyskiej. Kult cudownego obrazu Matki Bożej Tuligłowskiej sięga początkami XIV wieku.

Zespoły pałacowo-parkowe – w powiecie znajduje się wiele zabytkowych zespołów pałacowo-parkowych, zachowanych w różnym stanie. Poza osobno opisanym Wysockiem warto obejrzeć te w Pawłosiowie, Cieszacinie Wielkim, Boratynie, Rokietnicy, Tuligłowach czy Roźwienicy. Warto pamiętać o Hawłowicach, gdzie poza dworem i parkiem znajduje się tzw "kuria rycerska" lub "lamus" (najstarszy budynek na terenie powiatu, z początku XVI w.) oraz stadnina, o której pierwsza wzmianka pochodzi z 1470 r.

Grodzisko scytyjskie w Chotyńcu - w świetle badań archeologicznych przeprowadzonych przez pracowników Uniwersytetu Rzeszowskiego, badany teren to grodzisko kultury scytyjskiej. Scytowie był to irański lud koczowniczy. Pierwsze wzmianki źródłowe ich dotyczące pochodzą z VIII w. p.n.e. Podczas prac wykopaliskowych wału oraz majdanu odkryto wiele zabytków m.in. broń, ozdoby, ceramikę. Zidentyfikowano także miejsce kultu, czyli tzw. zolnik a także tzw. zespół osadniczy (aglomerację), złożony z kilkudziesięciu dużych osad i punktów osadniczych.

Artystycznie:

Pieśń naszych korzeni – odbywający się w ostatnim tygodniu sierpnia festiwal muzyki dawnej z koncertami w jarosławskich świątyniach. To jeden z najsłynniejszych festiwali muzyki dawnej w Europie, na który chętnie przybywają wybitni wykonawcy z całego świata. Poza koncertami w trakcie festiwalu odbywają się warsztaty, seminaria, wykłady, liturgie i tańce.

Pruchnickie Sochaczki – także w sierpniu w Pruchniku odbywa się jarmark sztuki ludowej, którego nazwa wywodzi się od XVII-wiecznych wolnych targów mięsnych dla chłopów z okolicznych wsi. Obecnie Sochaczki popularyzują prace twórców z dziedzin objętych programem „Ginące zawody", jak wikliniarze, bednarze, rymarze czy kowale oraz rękodzieło i rzemiosło tradycyjne.

Aktywnie:

Radawa – miejscowość wypoczynkowa wśród lasów, głównie iglastych, o stężeniu jodu porównywanym z mikroklimatem nadmorskim. Znajduje się tu kąpielisko, park sportów ekstremalnych, wypożyczalnie sprzętu sportowego, można przejechać się konno, zimą wziąć udział w kuligu. W Radawie i okolicy wyznaczone szlaki piesze i rowerowe i ścieżki przyrodnicze. Na gości czekają domki oraz ośrodki wypoczynkowe, a także lecznicze. Wspaniałe miejsce do wypoczynku rodzinnego.

Radymno – na miłośników kąpieli, sportów wodnych, ale też wędkarstwa, czeka siedemdziesięciohektarowy zbiornik wodny ZEK z kąpieliskiem strzeżonym i wypożyczalnią sprzętu wodnego. Wokół zalewu również boiska do siatkówki i piłki plażowej.

Pruchnik i okolice – trasy rowerowe i piesze na terenach położonych w obrębie Przemysko-Dynowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Warto wejść na niemal 20-metrową wieżę widokową, z której roztacza się wspaniała panorama. W miasteczku i okolicy dużo gospodarstw agroturystycznych.

Laszki – lądowisko szybowcowe Aeroklubu Ziemi Jarosławskiej. Można tu zrobić kursy, ale też skorzystać z lotów widokowych szybowcem i paralotnią. W Laszkach znajduje się także jedyny na Podkarpaciu halowy tor kartingowy MANZA.

Łowisko BABIONKA - ryby: karp, amur, szczupak, sum, tołpyga, okoń, sandacz, płoć, leszcz, ukleja, itd....  Dojazd: 3,5km od Jarosławia w kierunku Pełkiń. 4 stawy, 2 źródła na głębszej wodzie. Najgłębsze miejsce to koło tarliska około 7,5m od brzegu. Dno piaszczyste.

Łowisko WIETLIN - Najlepiej zacytować wpisy z forów wędkarskich: "Zbiornik o bardzo nieregularnym kształcie z licznymi odnogami i zatoczkami położony wśród łąk. Brzegi są mocno porośnięte trzcinami. Dno zbiornika muliste w większości porośnięte jest niską roślinnością tworzącą ładne podwodne łąki. Zbiornik atrakcyjny ze względu na dużą liczbę ryb. Akwen należy do lokalnego koła wędkarskiego i jest zarybiany stąd też obfituje w ogromną ilość ryb rożnych gatunków. Najczęściej można pod wodą zobaczyć okonie, płocie, sandacze, szczupaki oraz suma. Wczoraj spotkałem wędkarza nad wodą z tamtych okolic spytałem o zbiornik i potwierdził informacje o sumach pokazując mi zdjęcie złowionego suma na 30kg właśnie nad tym zbiornikiem. Więc jak jest ktoś z okolic można się kiedyś wybrać na nocną zasiadkę." i drugi "Na amury polecam żwirownię  w miejscowości Wietlin k. Jarosławia, ale to bardzo trudna woda i  często nawet po tygodniowej zasiadce można wrócić o kiju, amury pływają takie ponad 20-25 kg. i  jest też trochę dużego karpia"

Łowisko ZGODA - była żwirownia, istnieje od około 50 lat, dno zróżnicowane czyste głębokości miejscami  do 8-10 m. Jest to duży zbiornik czystej wody około 10  hektarów. Możliwy dojazd do stanowisk wędkarskich samochodem i rozbicia przy stanowiskach namiotu. Na łowisku można złowić karpie i amury około 15-20  kg. Trafiają się także drapieżniki jak sumy około 40 kg. Możliwość łowienia na 3 i więcej wędek. W chwili obecnej znajduje się około 15 stanowisk wędkarskich jednak istnieje możliwość łowienia z innych miejsc gdyż brzeg jest niski i praktycznie można się ustawić w każdym miejscu. Łowisko znajduje się przy małej miejscowości Zgoda około 5  km od Jarosławia